Salvemos Pontevedra consegue unha sentenza firme do Tribunal Supremo que obriga a Medio Ambiente a tramitar o expediente de caducidade de Celulosas, e ademais obriga a pagar o custo do proceso xudicial a Ence e Avogacía do Estado, que recorreran a sentenza da Audiencia Nacional de 2011.
Pero a pasteira non treme. Asegura que vai quedar na ría porque o Ministerio tardará anos en resolver o expediente e non hai motivos para pensar que non se prorrogue a concesión.
Vemos que se estende a filosofía Cañete, aquel ministro con intereses nas empresas petroleiras que lideraba a carteira de Medio Ambiente (que problema hai?) que presumía de comer iogures caducados (non fan mal, a data é un adorno para ñáñaras).
Acabarán declarando a factoría un Ben de Interese Cultural, monumento aromático-emblemático de Pontevedra? Eu propoño nominar o complexo a Patrimonio Inmaterial da Humanidade... porque as súas cualidades máis destacadas non se ven pero permanecen no aire, na terra e na auga por moito tempo.
Satxa na Leira
